sophie-sollmann-150743

IK BEN HOOGSENSITIEF

22.7.2017

Ik stond vroeger eigenlijk niet echt stil bij mijn persoonlijkheid of karakter. Jeugdig nonchalance zeker? Daardoor liet ik me soms wel eens meeslepen in scenario’s die niet echt bij mij passen. Het was pas toen ik naar een psycholoog begon te gaan, dat ik het wel interessant vond om mezelf wat te verdiepen in zelf-ontwikkeling. Je krijgt zoveel inzichten over jezelf door te praten met een psycholoog, iemand neutraal die je eigenlijk niet écht kent (en toch heel erg goed kent). ’t Was enkele zomers geleden dat ik voor het eerst een boek vastpakte over introvert zijn. De puzzelstukjes vielen echt in elkaar en het was voor mij zo’n herkenning allemaal. Stiekem wel fijn, want soms dacht ik wel eens: waarom zit ik nu liever gewoon thuis? Waarom ben ik graag alleen? Waarom hou ik zo van de stilte terwijl anderen graag wég zijn, gaan feesten, dingen in groep doen, … Waarom? Wel, ik ben introvert. Het boek was echt een eye-opener! Van introvert leg je ook al snel de link naar hoogsensitief. Moet niet, maar vaak is het wel iets dat hand in hand gaat. Dus ging ik me ook verdiepen in enkele boeken over hoogsensitief zijn. En ja hoor, de puzzel was helemaal compleet: ik ben hoogsensitief. Ik wil mezelf hier zeker niet mee in een hokje steken, maar herkenbaarheid is ook wel heel fijn.

HOE HOOGSENSITIEF ZIJN ZICH BIJ MIJ UIT

Hoogsensitief zijn, wil niet zeggen dat ik heel de tijd ween. Al ben ik wel een emotionele hoor. Ik kan heel snel ontroerd zijn door muziek, door iets héél moois dat ik zie, door lieve dingen die mensen doen of zeggen en ja, zo van die filmpjes op Facebook met hondjes of paardjes of andere diertjes = traantjes wegslikken… Daarnaast kan ik ook heel snel wenen uit onrechtvaardigheid (een klein stokpaardje van me).

Eigenlijk komt het erop neer dat je geboren wordt met een fijngevoeliger zenuwstelsel waardoor je méér én diepere indrukken waarneemt. Ik heb zelf oog voor heel veel details en een ongelofelijk gevoel voor intuïtie!

STRUCTUUR: Ik hou van structuur. Ik hou van lijstjes afwerken. Ik heb dat nodig om scherp te blijven. Ik ben best wel een klein organisatietalent, al zeg ik het zelf. 😉

INTUÏTIE & GEVOELENS AANVOELEN: Ik kan een situatie heel goed aanvoelen, als er iets is, als er bepaalde gevoelens of stemmingen hangen of er hangt spanning – ik voel het! En ik kan het ook moeilijk loslaten. Daar probeer ik de laatste tijd echt aan te werken: focussen op éigen gevoelens en éigen stemming en mijn mood niet laten overnemen door de gevoelens van anderen. Wanneer ik spanning voel, dan wil ik ook weten waarom die er hangt en dan blijft mijn hoofd er ook over malen. Zou het dit zijn, zou het dat zijn, … ook soms: zou het aan mij liggen?

 

ebe3021d5fef6d4a5dd873713ea2af88

HOUDEN VAN DE STILTE: ik hou héél erg van de stilte. Ik kan vrij veel uitstaan qua lawaai (ik werk op een nieuwsredactie mét een landschapsbureau!) maar eens ik overprikkeld ben, dan heb ik echt nood aan stilte. Na een lange werkdag rijd ik vaak zonder radio of muziek in de auto naar huis. Dat is al een beetje opladen. Fel licht kan me ook lastig maken. Ik zal ook amper gaan solden-shoppen ofzo: ik word gek van die drukte. Dat is echt too much voor mij. In ons vorig appartement had ik een buurman die dacht dat hij piano kon spelen (inclusief ’s nachts) – Tim hoorde dit totaal niet, voor mij was het een stoor-element, ik werd er gek van. Lang leve de stilte!

EEN GOED GEHEUGEN HEBBEN: Oh deze is erg, maar ik heb ZO’N GOED GEHEUGEN. En dat is vaak enorm frustrerend voor de mensen rondom mij denk ik, vooral voor Tim. Hij heeft overduidelijk geen goed geheugen en ik kan soms ZO zeggen wanneer hij iets gezegd of gedaan heeft, zelfs waar we waren als we bijvoorbeeld met de auto reden. LOL. Langs de andere kant vind ik het ook frustrerend dat hij zo weinig onthoudt!

GROOT VERANTWOORDELIJKHEIDS- & RECHTVAARDIGHEIDSGEVOEL: Oh amai. Stokpaardje van me. Ik vind: je moet je verantwoordelijkheden opnemen. En ik heb een HEKEL aan onrechtvaardigheid! Daar kan ik zo boos van worden en dat kan ik ook vaak moeilijk loslaten. Voor rechtvaardigheid zou ik echt blijven strijden.

OVERTHINKER: Ik denk veel. Constant. Over alles. Over dingen die gaan gebeuren. “Wat als…” Wat als ik het zo gedaan had, wat als ik dit niet gedaan had, wat als ik die dat zegt, wat als ik dat zeg, … Heel erg vermoeiend, ik wéét het. Het is ook iets waar ik aan werk. Je kan de toekomst niet voorspellen. Ik maak me vaak zorgen over dingen waar ik géén controle over heb. Helaas moet je dat leren ondergaan. (ja controlefreak & perfectionist ook) Maar ik blijf altijd denken.

MIJN EIGEN WEG & TEMPO: Ik denk dat hoogsensitief zijn misschien ook de reden is waarom ik geen kinderen wil. Door meerdere vinkjes die ik kan zetten hoor: ik denk maar aan lawaai. Maar ook vooral aan: mijn eigen ding doen. Ik heb zo erg een eigen tempo. Mijn manier van leven, mijn tempo van leven. Ik moet echt heel vaak even terug opladen en dat kan ik het beste thuis. Ik heb echt tijd voor mezelf nodig. Een kind bepaalt jouw tempo. Ik kan dat niet aan. Echt. Ik hou wel heel erg van dieren, dat zijn mijn kindjes. Ze zeggen trouwens ook dat hoogsensitieve mensen een goede band hebben met dieren en planten. Misschien hou ik daarom ook zo van bloemen!

HOE GA IK ERMEE OM?

Simpel, ik heb mezelf de laatste jaren zo erg goed leren kennen. Ik weet gewoon wanneer ik overprikkeld geraak, wanneer ik emoties overneem en vooral: wanneer het tijd is om naar huis te gaan en te gaan opladen. Ik boek mijn agenda niet meer zo vol. Ik heb vaak mijn noisecancelling hoofdtelefoon bij. Ik rijd soms in stilte met de auto. Ik laat me niet meer verleiden tot feestjes waar ik stiekem geen zin in heb.

Natuurlijk kan ik niet zomaar in het midden van een werkdag naar huis, maar wanneer het een luidruchtige dag is op de redactie, durf ik wel eens even mijn noisecancelling hoofdtelefoon inpluggen. Hoofdtelefoons zijn bij ons heel frequent aanwezig, dus is het niet raar om even het lawaai buiten te sluiten met mijn speciale hoofdtelefoon.

ffde2a3c23b4694db00a6780ef8ff7e0

Ik heb ook echt voor mezelf aanvaard: dit ben ik. Ik heb rust nodig, ik ben geen extraverte, spring-in-het-veld. Ik ga niet graag weg. Ik feest niet graag. Ik hou niet van drukte, van grote groepen, … Ik heb dat aanvaard en dat ben ik en ik leef gewoon het leven dat IK nodig heb. Mijn tempo. Als HSP’er moet je gewoon erg goed je eigen grenzen bewaken. En neen leren zeggen.

Natuurlijk zijn er ook wat vinkjes van hoogsensitief die ik niet kan aanvinken. Ik ben bijvoorbeeld niet iemand die in een eigen wereldje leeft of een heel veel fantasie heeft of heel dromerig is. (niks mis mee uiteraard!). Maar je hoort de term hoogsensitief of hooggevoelig steeds meer en wat vooral ook heel belangrijk is, is dat je niet in een hokje gestoken wordt én vooral: hoogsensitief zijn IS NIET NEGATIEF ! Je kan uit zoveel eigenschappen iets positiefs halen. Ik vind het ook vooral fijn om er gewoon voor uit te komen en hopelijk een beetje herkenbaarheid te creëeren voor enkele andere hoogsensitieven onder jullie!

Misschien herken jij je er ook wel in? Of heb jij nog goede tips over hoe jij ermee omgaat?
Hoe heb jij ontdekt dat je hooggevoelig bent!

Vertel het gerust in de comments, ik denk dat we elkaar daar zeker mee kunnen helpen!

Previous Post Next Post
  • Sylvia

    Wat hierboven staat is zo ontzettend herkenbaar voor mij, ik hou enorm van structuur en wordt heel slecht gezind als mij routine verbroken wordt, woensdag is kuisdag, nee dat kan niet op donderdag (bijvoorbeeld). Gevoelens aanvoelen en denken ligt het aan mij check, ik heb een collega die me niet goed ligt (overheersend persoon) als die slecht gezind is voel ik dat bijvoorbeeld meteen aan en dan gaat mijn molen, ligt het aan mij? Wat deed ik nu weer verkeerd… ook al heb ik wel een kind toch hou ik enorm van rust en stilte, gelukkig is ons zoontje een rustig kind ( in de mate dat kinderen rustig kunnen zijn) en geniet ik ervan als hij bed ligt ( hoe graag ik hem ook zie). Ik voel me ook altijd voor alles verantwoordelijk en haat onrechtvaardigheid, daar kan ik niet mee om. Overthinker check! Wat als is hie geen tv programma maar dagelijkse realiteit, ik neem ook geen beslissing zonder er 100x over na te denken en alle mogelijke obstakels te overwegen, wat wou ik dat ik soms eens gewoon we zien wel kon zeggen… jammer genoeg kan niet iedereen daar mee omgaan en merk ik dat ik men beste vriendin hierdoor aan het verliezen ben ( daar is dan de onrechtvaardigheid weer, waarom aanvaard je niet wie ik ben…) niet altijd makkelijk maar ik zou niet willen veranderen

  • http://perfectimperfect.wordpress.com Katrien Wittemans

    Sinds ik er hier bij jou wat dingen over las, herken ik ook wel heel wat van mezelf daar in. De structuur heb ik ook erg nodig, een agens die helemaal up-to-date is, to do-lijstjes, jaarplanningen … Ik hou wel van feestjes maar ik merk dat ik vaak leeg thuiskom en mijn batterijen pas opladen als ik met een boek in de zetel kan kruipen en me even kan afzonderen in mijn eigen wereldje. Vandaar dat ik misschien ook zo’n vroege vogel ben, ik hou enorm van de stilte ’s morgens zowel op bureau als thuis, ook om te gaan lopen. Ik heb ook een ongelooflijk groot rechtvaardigheidsgevoel, dat botst al eens met anderen. Ik ben ook een grote perfectionist en veeleisend ten opzichte van mezelf en anderen, ik leg de lat graag hoog. Dusja, ik denk dat ik de conclusie ook niet ver moet zoeken ;).

  • Mieke

    Heel herkenbaar! Iemand heeft me ooit gezegd dat ik een onrustige geest heb en dat was een eye-opener. Ik overdenk alles, ben heel betrokken, vind rechtvaardigheid enorm belangrijk, neem gevoelens van anderen over als een spons en wil altijd goed doen voor iedereen. Mijn intuïtie is heel goed en dingen loslaten zal altijd moeilijk blijven.
    Maar weten en aanvaarden dat je dit hebt/zo bent en dat je niet alleen bent, maakt het veel draaglijker.