INSPIRATIONAL TALK VAN DIRK DE WACHTER
“Succes, de kracht van falen en blijven verder gaan.”

14.2.2018

Ik ging naar een lezing van Dirk De Wachter. (note to self: méér doen!) Ik kwam niet alleen heel geïnspireerd buiten, maar ook boordevol hersenspinsels van hem die wat mochten sudderen. Ik wil er iets over schrijven, dat was al snel zeker. Het ging over succes in het leven en over toelaten om te mislukken. Dirk De Wachter is voor mij iemand waar ik uren naar kan luisteren (dat kan nu ook via VRT NU en een zes-uur-durend interview trouwens). Die mens ademt pure rust en intellect uit zonder zich hautain op te stellen. Heel gek misschien, maar een consult of een reeks consulten bij Dirk De Wachter is iets van op mijn bucketlist. Ohja, voor wie nog niet mee is, Dirk De Wachter is een gerenomeerd psychiater. Verdrietdokter zoals hij het zelf noemt. En hij heeft klinkende quotes als:

Laten we alsjeblieft een beetje ongelukkig zijn.

AMEN. Adios instagram-perfectie en het constante absoluut perfecte en gelukkige leven. Een leven heeft ook gewoon obstakels en mislukkingen maken deel uit van het leven én van succes in het leven.

Succes – volgens Dirk De Wachter – is: van betekenis zijn in het leven van anderen. Schoon hé. Alvast een pak mooier dan individualistisch en usurpistisch succes of geluk, ten koste van anderen. We leven in een maatschappij waarin mensen heel erg op zichzelf gesteld zijn, de ikkigheid staat voorop. Individualistisch. We Whats’appen elkaar. “Hoe ist?” – “Goed” – altijd maar goed, alles is altijd maar goed. ECHT? Nee, niet bij mij alvast. En ’t is het probleem van onze tijd. We staren allemaal naar een schermpje, appen, facebooken, tweeten. Maar elkaar eens in de ogen kijken, zonder smartphone in de buurt en eens écht met elkaar praten. “Gaat het nu écht goed? “ Nee, dat doen we te weinig. Veel te weinig wat Dirk De Wachter betreft. Ook een reden waarom de psychologen en psychiaters dezer dagen zo overvraagd zijn.

We zijn allemaal zo resultaatgericht, hebben die geluksdrang, praten niet meer met elkaar, kijken elkaar niet meer in de ogen en ook: we pakken elkaar niet meer vast. We leven in een globaliserende oppervlaktestructuur waar anonimiteit en individualisering zegeviert. We tweeten met zijn allen oneliners, maar maken geen tijd meer voor complexiteit en creativiteit. En vooral: we raken allemaal een beetje overprikkeld. Dat weet ik zelf ook uit ervaring. Als hoogsensitief persoon breng ik het allerliefst uren en dagen alleen thuis door, in stilte, zodat ik tot rust kan komen. Volgens Dirk De Wachter moeten we dat allemaal eens wat meer doen: er gewoon ZIJN. Zonder een constante stroom van prikkels.

En we moeten meer content zijn. Gewoon content zijn. Niet die constante drang en zoektocht naar het ultieme geluk en succes. Lagom. Maar daarmee bedoelt hij niet dat we gewoon lui op ons gat moeten gaan zitten en dat ambities uit den boze zijn. Verre van. We moeten leren om een beetje ongelukkig te zijn en om te kunnen gaan met mislukkingen. Want dat MAG bijna niet in onze maatschappij: mislukken. Noch ongelukkig zijn. Ongelukkig zijn is falen. Fout. Ongelukkig zijn en mislukkingen horen bij het leven. En we moeten gewoon eens wat meer content zijn met het kleine goede. Zo besluit ook Dirk De Wachter met een tekst van Levinas – het kleine goede, la petite bonté.

Ik kon nog uren luisteren naar Dirk De Wachter. Ik stap in de auto en begin te zoeken of er een mogelijkheid is om zijn lessen te volgen die hij geeft aan de KU Leuven. Ik heb al een volgende lezing op het oog in maart. Hopelijk kan ik erbij zijn, want ik wil méér horen.

Previous Post Next Post
  • Sofie Dekkers

    Het interview op vrtnu is ook erg interessant … ik hoor hem ook graag bezig 😉

    • http://www.oui-magazine.be KimWuyckens

      Ik ben er ook aan begonnen. Echt heerlijk luistervoer. Wel jammer dat het niet als podcast bestaat! Zou ZO ideaal zijn om in het vliegtuig of in de auto te luisteren. Heb het nagevraagd bij Klara, maar ze vinden zijn lichaamstaal te belangrijk om het als podcast aan te bieden. Ik vind het jammer, want ik luister terwijl ik de was opplooi ofzo. Ik hoef niet persé te kijken.