H&M Home gaat ook kleine meubeltjes verkopen!

    16.8.2018

    Het merk is al jaren een favoriet van mij! Toen het nog niet in België te koop was, stond er bij een citytrip naar Londen steevast een bezoekje aan de H&M op Oxford Street op de planning om naar H&M Home te gaan. 

    Je kan er op een budgetvriendelijke manier je interieur wat pimpen met leuke details. Mijn aanraders? Het textiel tout court, zéker nu ze ook steeds meer in linnen doen. Ik denk maar aan kussenslopen en dekbedovertrekken. Maar ook hun decoratie is vaak on point. Je kan vaak kiezen tussen de stijlvolle, mature collectie en de speelse collectie met veel prints en misschien – naar mijn mening – net wat minder tijdloos. 

    En nu lanceert H&M Home dus ook meubeltjes: denk maar aan verlichting, bijzettafeltjes, krukjes, … 

    Poefjes, zwart gelakt met marmeren bijzettafeltjes, houten krukjes, héél leuke sidetabels, lampen, wandplankjes, spiegels, …! En de prijs? Die valt best wel mee. Ik zag bijzettafeltjes voor 99 euro. (en was dan nog een duo-tafeltje)

    Ik heb mijn oog laten vallen op dit krukje van zwart gelakt metaal met lederen zitting voor 70 euro. Ziet er super leuk uit toch?

    Oh en ik zag ook dat ze nu homewear aanbieden binnen hun HOME afdeling: supermooie geribde stofjes, zachte kleuren, … I LIKE!


    Tijd om nog eens langs H&M Home te lopen of surfen, lijkt me…
    PS: not sponsored: I WISH !!

    BLOGGEND NADENKEN OVER CONTENT DELEN

    31.7.2018

    Ik wil eens met jullie praten over content-sharing. Ik ben ondertussen al meer dan 12 jaar blogger en ok, ik geef het toe, de laatste tijd staat het bloggen op een laag pitje. Die blogger-mojo ben ik een beetje kwijt. Of toch niet? Want het blijft wel heel erg kriebelen om content te delen. Om mijn hersenspinsels te delen. Om met jullie te delen wat MIJ enthousiast maakt. Alleen, wil ik dit nog wel altijd blijven doen op mijn blog?

    Mijn blog begon ooit als een hobby. Iets om mijn creativiteit kwijt te geraken en mijn goesting voor het schrijven te bevredigen. Het werd een beetje een uit de hand gelopen hobby toen ik ging beautybloggen. Ik heb ONGELOFELIJKE ervaringen opgedaan tijdens die jaren als beautyblogger. Ik zag tig keer Parijs, Londen met meerdere persreizen, maar zelfs ook New York! Ik leerde heel veel mensen kennen waaronder ook enkele geweldige madammen die ik nu nog altijd mijn vriendinnen mag noemen.

    Maar de goesting van het beautybloggen en de overdaad van de beautyblog-wereld én de richting waarin het wereldje mij wilde duwen, voelde gewoon niet meer goed aan en dus ging ik van beautyblog it-girl naar een persoonlijke blog Oui. Nog geen minuut spijt gehad hierover.

    Mijn blog werd terug mijn hobby. Zonder verplichtingen. Ik kan gewoon schrijven wat ik wil, zonder een kast die uitpuilt van de beautyproducten die wanhopig gedeeld willen worden. Maar nu heb ik steeds meer het gevoel dat ik meer mijn content dagelijks wil delen op instagram.

    SHOCK. Ja, ik, diegene die altijd riep dat instagram nooit het authentieke gevoel van een blog kon verdringen. Wel, ik heb er eens goed over nagedacht en ok, instagram is ook het medium van de zogenaamde perfectie: babes met licht gevulde filler-lippen en elke dag een andere designeroutfit. Maar hallo? Het kan ook gewoon een medium zijn waar kostbare content ook zijn plaats vindt. Ik volg zo enkele héél interessante mensen met héél interessante content dan één of andere Pinterest-quote onder je foto (hé, moet soms ook kunnen hoor!) en dan kan ik alleen maar juichen. En zo ga ik het dus ook eens proberen. Echte content onder mijn foto’s. Echt vertellen wat mij bezig houdt. En geen paniek, ik stop niet écht met bloggen, want ik ben er zeker van dat ik af en toe hier ook wel verder wil lössgehen over inhoud. Want inhoud is én blijft voor mij echt wel belangrijk. Maar wil je mij écht mee volgen door mijn leven? Dan kan ik ten zeerste mijn instagram of Facebook-pagina aanraden om te volgen!

     

    Ohja en wat ik nog wil weten van jullie: lezen jullie nog veel blogs? Gaan jullie nog echt zitten voor content te lezen op een blog? Wat zoeken jullie juist in een blog? En hoe gaan jullie om met instagram? Is het voor jullie een medium waar je snel doorscrollt en gewoon plaatjes kijkt? 

    TIP! LEUKE BLOEMPOTTEN!

    6.7.2018

    Mag ik jullie een leuke tip geven! Bij Kwantum hebben ze momenteel deze leuke bloempotten! Maar wees er snel bij, want ze vliegen blijkbaar de deur uit. Ik heb zelf de drie groottes mee naar huis genomen, want ze passen echt perfect in mijn moodboard voor onze tuin make-over! En ze zijn ook nog eens héél budgetvriendelijk!

    DIT WAS JUNI

    2.7.2018

    2 juli 2018 – wat gaat de tijd snel. Juni is in een snelvaart voorbij gevlogen en hoewel ik stiekem al héél erg aan het aftellen ben naar vakantie, zal het er sneller aankomen dan nu gedacht. Ik wil nog eens stilstaan bij juni.

    PROFESSIONEEL

    Juni was de tweede maand van mijn passieproject Plukgeluk en ik kan bijna niet geloven hoe goed het gaat! Ik vind het echt ongelofelijk leuk om wekelijks met bloemen bezig te zijn. Vooral het kiezen vind ik het leukste uit het proces. Dan sta ik daar in een grote (ijskoude) hal boordevol bloemen en moet ik bedenken wat ik leuk vind, wat ik mooie en sterke bloemen vind, wat bij elkaar past of net lekker gaat mix-matchen.

    Professioneel als freelance copywriter zette ik zelf een samenwerking stop. Ik vind, je moet kunnen evalueren. En als het niet meer klopt, dan denk ik dat het beter is dat wegen scheiden. Op een professionele manier natuurlijk. Ik denk er trouwens over om méér te schrijven over mijn leven als blogger en freelancer, om jullie ook daar meer bij te betrekken. Wat denk je?

    En waar deuren sluiten, gaan er ook altijd weer deuren open. Geloof me. En zo sloot ik de ene deur, maar gingen er bij mij heel snel twee nieuwe deuren, nieuwe kansen en samenwerkingen open. Geweldig!

    PERSOONLIJK

    Ik schreef er al over. Het leven gaat met ups & downs. En dat is heel normaal denk ik. In juni werd er vaderdag gevierd. Zo’n dag die skip ik natuurlijk liever. Misschien moeten we volgend jaar maar even weg die dag, afleiding zoeken!

    Verder ben ik nog steeds erg verbaasd over hoe snel de tijd gaat. Ik denk dat het werken voor Plukgeluk dit ook onbewust doet, want voor ik het weet is het weer tijd om naar de inkoper te gaan, bloemen in te kopen, boeketjes te maken, boeketjes te verdelen, weekend te hebben en dan weer aan de nieuwe week te beginnen!

    Of ik iets geleerd heb deze maand? Ik denk dat ik elke maand, elke dag, wel gewoon leer om zoveel mogelijk en zo vaak mogelijk even terug te koppelen naar mezelf: hoe voel ik me, wat heb ik nodig, waar heb ik geen zin in en wat motiveert me wél. Steeds in dezelfde pas lopen, heeft geen zin imho. Je moet echt op tijd terugkoppelen naar jezelf en jezelf vragen durven stellen. Zo heb ik mid-juli ook even wat vakantie ingepland, rond de sterfdatum van papa. 1 jaar… ik kan het bijna niet geloven. Het zal – denk ik – een moeilijke dag worden en dan heb ik ook even gewoon tijd voor mezelf nodig, dus wat vakantie inplannen, was het beste dat ik kon doen.

    GOALS VOOR JULI

    8 juli – komende zondag – sta ik met Plukgeluk op de braderij in eigen dorp. Wat leuk! Ik kijk er stiekem wel naar uit en natuurlijk ga ik voor het mooiste en fleurigste kraam van allemaal! Ik hoop veel mensen te kunnen overtuigen van mijn liefde voor bloemen en hopelijk wat nieuwe klanten erbij te krijgen! En ik ben een huwelijk aan het voorbereiden waar ik met Plukgeluk misschien de bloemetjes mag verzorgen!

    Verder willen we in juli onze tuin ook weer helemaal up-to-date krijgen voor de zomer! Daarover wil ik nog een héél leuke tip geven, maar die komt in een volgend artikel later deze week!

    En stiekem hoop ik dat het snel enkele graden frisser word, want dat tropische weertje is FANTASTISCH als je aan een zwembad ligt onder schaduw van een palmboom, maar niet als je moet werken – laat staan als ik geen airco heb in mijn kantoor! Hou jij wél van dit tropische weer?

    Zo, leuk om even bij te kletsen en nu op naar augustus!

    JEUGDNOSTALGIE

    24.6.2018

    Denk jij nog soms terug aan je jeugdjaren? En de boeken die je las? Om een of andere reden kreeg ik sinds kort heel veel zin om terug boeken te lezen uit mijn jeugdjaren. En dus haalde ik “De Katten van Kruisem” in huis van Marc De Bel! Wie heeft deze als kind ook gelezen? Wat een héérlijke boeken waren dat toch. En die hardcovers die zo zacht aanvoelde aan je vingertoppen, ook iets dat me is bijgebleven. Het is zo’n typische zondag en ik ben de voetbal eigenlijk een beetje beu gezien. Ik trek me dus vanmiddag terug in mijn bureau om mezelf daar lekker met mijn jeugdboek in de zetel te nestelen.

    Een boek of boekenreeks waar ik ook al een hele tijd naar op zoek ben, is er eentje uit de allereerste jaartjes dat ik kon lezen. Niet om te herlezen bien sûr, dat zou wat te eenvoudig zijn, maar gewoon om het terug te weten. Ik denk dat het meerdere boeken in dezelfde reeks waren en ze gingen over een ponykamp. Maar ik kan maar niet op de naam komen en vind het ook nergens terug. Wie kan me helpen?

    Wat waren jullie favoriete boeken uit jullie jeugdjaren?
    En ben je ze misschien ook al eens terug gaan lezen?

    Mijn absolute favoriete Marc de Bel boek was Nikki Nikkel, die ga ik ook eens uit de bibliotheek halen! En natuurlijk ook de boeken van Roahl Dahl: de heksen bijvoorbeeld! Oh héérlijk! ❤️

    HOE GAAT HET NU?

    9.6.2018

    9 juni 2018. Gisteren een jaar geleden kregen we het nieuws dat de behandeling van papa werd stopgezet. Morgen twee jaar geleden vierden we de 61e verjaardag van mijn mama en waren we opgelucht dat de controleonderzoeken goed waren. Letterlijk gezegd: “tot volgend jaar”. Overmorgen twee jaar geleden kregen we toch telefoon om te zeggen dat ze toch iets in het bloed zagen en dat verdere onderzoeken nodig zijn. Binnen enkele weken is papa 1 jaar dood. Niet te geloven.

    Omdat de tijd vooruit gaat en niet zo heel veel mensen er nog aan denken (hé, no hard feelings, dat is het leven…) stel ik mezelf soms de vraag: het gaat het nu met mij?

    Goh ja. Hoe gaat het nu met mij? Ik wil niet standaard goed zeggen. Dus ik zeg OK. Want dat is – denk ik – wel hoe ik me voel. OK. Een schoon gemiddelde tussen kan beter en goed. Want het kan soms beter en soms gaat het goed. En soms gaat het heel goed.

    Het gaat heel goed als ik mijn ding kan doen: met mijn bloemen bezig zijn, mensen blij maken met bloemen. Of met schone teksten, want dat doe ik ook nog altijd. Het gaat goed als ik kan ontspannen en voldoende tijd voor mezelf heb. En daar wringt soms toch het schoentje. Ik zou bijna durven zeggen: “ik weet niet hoe het zo ver is kunnen komen, maar ik weet niet waar al mijn tijd heen gaat.”

    Maar stiekem weet ik het wel hoor. Mijn agenda zit boordevol. Ik moet terug echt tijd voor mezelf bewust gaan inplannen. Want dat is mijn zwak punt. Ik heb veel tijd voor mezelf nodig. Ik wil dat ook zélf. In alle rust en stilte mijn ding doen. En ook verdriet hebben. Want hoewel ik elke dag méérdere keren aan papa denk, heb ik soms geen tijd om verdriet te hebben en dan kropt dat op tot ik op een avond hard lig te wenen in de zetel. Dan MOET het eruit. En dat kan beter: ik moet tijd maken om verdriet toe te laten.

    Onze maatschappij verwacht dat je blijft meedraaien in de dagelijkse hectiek van de wereld. Maar gevoelens mag je niet negeren. Toch wordt dat van me gevraagd, vind ik. Want nee, ik kan niet zomaar een baaldag nemen op werk omdat ik thuis wil blijven om verdriet te hebben. Het is alsof de maatschappij zegt: get over it. Maar dat zal ik zelf wel even beslissen, dankjewel. En hoewel ik KEIVEEL fantastische kansen krijg en leuke dingen mag doen (ook dankjewel) – moet ik mezelf gewoon even halt toeroepen soms. En die tijd gewoon nemen. Agenda blokkeren voor mezelf. En klaar. Ja, schoon voornemen.

    Hoe gaat het nu met mij? OK dus. En ik geniet van de dagen waarop het heel goed gaat en ik verwerk de dagen waarop het niet zo goed gaat. En ik verlang naar vakantie. Naar opstaan, ontbijten in de zon, lezen, zwemmen, een vers Frans stokbroodje lunchen, weer lezen, zwemmen, luieren, drijven in het zwembad, gedachten op nul en ’s avonds lekker eten bij de schoonste zonsondergangen ooit in de Provence. Nog 84 dagen.

    LONG TIME NO SEE!

    3.6.2018

    Oh jongens, het is 3 juni. Ik kan het amper vatten hoe snel de tijd gaat. Inmiddels ben ik al een volledige maand bezig met Plukgeluk – mijn passieproject – en het gaat heel goed en ik vind het FAN-TAS-TISCH om te doen. Wanneer het weekend voorbij is, ben ik alweer aan het fantaseren over hoe het volgende boeket eruit kan zien en kan ik niet wachten wanneer het weer bijna weekend is om te gaan inkopen en mensen blij te maken met mooie boeketjes.

    Op mijn blog is het momenteel iets stiller. Ik denk dat ik ergens mijn bloggers-mojo kwijt ben geraakt in een bloemenveld. Al zijn er nog wel heel wat dingen die ik wil vertellen. Hoe het nu met me gaat en ohja, ik wil het ook graag hebben over twee leuke skincare-tools die hun plekje in mijn badkamer veroverden! Dus bloggers-mojo. KOM NU MAAR TERUG.

    Share: